KOMÜNİST OZAN

DURSUNOĞLU ALİ

ANKARA

Seyrederim yıllar vardır ben seni

Üzerini bulut sarmış Ankara

Beş yüz elli yıldız ışığın çekmiş

Ayda sana karşı durmuş Ankara

Karanlık içinde gündüzle gecen

Yıllar vardır çözülmüyor bilmecen

Ay geçer yıl geçer bitmez serencen

Gözü açık ”bakan” körmüş Ankara

Yıldızların gökyüzünden indiler

Yoksul halkın sırtlarına bindiler

Kimisi de “Susurluk” da söndüler

Onlar sahte ışık vermiş Ankara

Ne yıldızlar gelip geçti mazinden

Yenileri geldi, giden izinden

Giyindiler Amerikan bezinden

Yerli mal onlara darmış Ankara

Bu yıldızlar bize ışık vermedi

Gökyüzünden aydınlığı dermedi

Biri çıkıp karanlığı görmedi

Onlar karanlığa yarmış Ankara

Onlardaydı bu yurdumun kaderi

Yoksul halka yüklediler kederi

Olmadılar karanlığın feneri

Ayırımsız hepsi birmiş Ankara

Kimi çıkarına dağı düzledi

Kimi gökten çeteleri izledi

Kimisi güneşten yüzün gizledi

Yalan, dolan, hepsi sırmış, Ankara

Işık vermez beş yüzünden birisi

Boş yer kaplar ayıdan da irisi

Altlarında Ceylanların derisi

Kendin bilmezler oturmuş, Ankara

Kim ne der üstünden kaldırıp atsan

Onları geldiği çamura katsan

Artık bir fakirin elinden tutsan

Bu da senin için zormuş, Ankara

Böyle gider ise bu çile bitmez

Üstümüzden kara bulutlar gitmez

Sahte yıldızların ışığı yetmez

Hepsinin yüzü kararmış, Ankara

Sahte yıldızları başa taç ettin

Aydını âlimi zindana attın

Hırsızı bıraktın mazluma çattın

Zalimler sende barınmış, Ankara

Yıldızların çare olmadı derde

Güneşin önüne oldular perde

Aydınlar çürüdü karanlık yerde

Aydınlığa Hasret’lermiş” Ankara

Yurdumun başkenti “özeli” idin

Hortumcu hırsızın ”güzeli” idin

Kırdın kalemleri yiğitler yedin

Yıldızların cellatlarmış” Ankara

Bu halinle şaşırtırsın göreni

Zapt etmişsin zorbalarla Oranı

Söyle yemedin mi Erdal Eren’i

Cellatların dara germiş Ankara

Üzerinde darağaçları kuruldu

Yıldızların başlarına derildi

Nice masum canlar sende vuruldu

Gencecik fidanlar yermiş, Ankara

Çoğu da aldanır süslü yapına

Zenginler iş deyi gelir kapına

Ulucanlar döndü ateş topuna

Cellatlar ateşten kormuş, Ankara

Yıldızların çoğaldılar her yandan

Gülüşleri sahte sevmezler candan

Medet umdun kara, kara zindandan

Yaşam değil, ölüm “dermiş” Ankara

Yıldızların ışık verdi zengine

Yükseklerden inmediler engine

Boyandılar kanımızın rengine

Zalim kanımız içermiş, Ankara

Zengini korudun fakire vurdun

Hırsız hortumcunun yanın da durdun

Doğan bebemizin kanını sordun

Bu da senin için “ armış” Ankara

Şöyle geri dönüp tarihine bak

Kendinle övünüp bir nazarlık tak

Karanlık mazinde var mı bir tek ak

Örümcekler koza örmüş, Ankara

Yıldızların birer, birer kaydılar

Hep isi de sözlerinden caydılar

Kimi cellat oldu cana kıydılar

Kimi insan değil “kermiş” Ankara

Birçoğu da şirket kurdu, batırdı

Sana geldi insanlığın yitirdi

Kimisi de çuvalın an götürdü

Onlarda hakkımız yermiş, Ankara

Dünya tanır adın ile sanını

Zindanların aldı yiğit canını

Karanlıkta kalmış gizli yanını

Kimler çözmüş kimler görmüş, Ankara

Siyasetin batağına sen battın

Susurluk’u, Şemdinli’yi yarattın

Haklıyı değil de haksızı tuttun

Senin adaletin “narmış” Ankara

Emrindeydi Diyarbakır zindanı

Daha kurumadı “İbo ”’nun kanı

Yıllar var sevmedin yiğit insanı

Senin sevdiklerin “dırmış” Ankara

Düşünmedin akıl edip bunları

Dehlizlerde alır iken canları

Öldürdün de çözemedin onları

Aldığın sır değil “sermiş” Ankara

Zorba zalimlere sahip çıktın hep

Açlık sefalete sen oldun sebep

Sana yıldız oldu birkaç tane kelp

Onunda “ gülleri” harmış, Ankara

Gerçek insanlara açmadın kucak

Üstünde tepindi vurguncu, kaçak

Kimi gemi aldı kimisi uçak

Asgari aylıkta zarmış, Ankara

Sormadın halini işçi Ahmet’in

Zalimin, zorbanın ederken metin

Ağustos ayında köylü Mehmet’in

Toprağa damlayan termiş, Ankara

Karanlıksın, yanmaz olmuş ışıklar

Sana uğramıyor sefil âşıklar

Mağarada yaşayan hocalar, şıklar

Seni yönetene “Pirmiş” Ankara

Duman sarmış Çankaya’nın başını

Yağmalamış toprağını taşını

“Güllerin” içinden diken aşını

Açmadan toplayıp karmış, Ankara

Bir zamanlar aydınlıktı Çankaya

Oradan bakardık güneşe, aya

Yıldızların doluşmuşlar saraya

Kimi cahil kimi zırmış, Ankara

Yıldız ettin insan kaltaklarını

Emperyalizmin yaltaklarını

Peşkeş çekip maden yataklarını

Demiri, altını “bormuş “ Ankara

Emekçi hakkını atarken cebe

Zengine milyarlar edersin hibe

On beş komünisti çekerken dibe

Karadeniz kızıl kanmış, Ankara

Sonun gelmez böyle takla atarak

Çeteye, mafyaya çanak tutarak

Emekçinin alın terin yutarak

Zenginlerin sefa sürmüş, Ankara

Emekçiye sırtın döndün, bakmadın

Kış gününde ocağını yakmadın

Aç kaldılar, hiç kafana takmadın

Her zenginin onu yormuş, Ankara

Unutmadık Çorum ile Maraş’ı

Sivas madımak ’ta yanan ataşı

Biliyoruz sensin bunların başı

Yıldızların emir vermiş, Ankara

Sivas tarihin de kara bir leke

Geçti sanma sakın ola tehlike

Söyle bunlar sığar mı bir ahlaka

Bunlar ahlaksız ve hırmış, Ankara

Görmedin üstünde dönen dolabı

Üç beş çıkarcının dolarken kabı

Şimdi anladım ki yutmuşsun hapı

Yobazlar defterin dürmüş, Ankara

Tarihinde var mı bir beyaz sayfa

Faili meçhulleri kaldırdın rafa

Oturmuş üstüne karanlık kafa

Seni kâğıt gibi burmuş, Ankara

Anlamadık seni necisin, nesin

ABD’ye karşı çıkmıyor sesin

Garibanın sırtında bir kenesin

Onlar kanımızı sormuş, Ankara

Dönüp de bir bak istersen geriye

Götüren oldu mu hiç ileriye

Şimdi şöyle beriye bak beriye

Bunlarda acemi tormuş, Ankara

Hangisini sayam dert dizi, dizi

Düzelttik diyorlar söyle, nemizi!

Her dönemde gelen yediler bizi

Hepsi birden canavarmış, Ankara

Komünist der: görmedim iyi yanın

Kanın emdin insan gibi insanın

Yaşamını aldın yüzlerce canın

Celladı kollayıp sarmış Ankara

Yorumlar