KOMÜNİST OZAN

DURSUNOĞLU

ALİ

ANKARA

Bu düzen yıllardır bağrında yara

Görüyorum yine düşmüşün dara

Seni Avrupa’ya peşkeş çektiler

Yabancılar için “kektin” Ankara

Gündüzlerin geçer karadan kara

Yenik düştün akıp giden yıllara

Olmuşun bir çözülmeyen bilmece

Çözemedim sanki “tektin” Ankara

Her dem ödül verdin zorbaya zora

Ölüm saçtın geçtikleri yollara

Ocak 28 Karadeniz de

Canlar boğulurken “baktın” Ankara

Doymadın içtiğin kızıl kanlara

Zindanında kıyarken o canlara

Cellâdı, katili, baş olmuş sana

Yoksa Azrail’e “dektin” Ankara

Kızıldere dönüyordu bahara

Barut kokuları sardı dağlara

Onca genç fidana hain pusuda

Sende kan uyku da “çöktün” Ankara

Altı Mayıs şafağı da kap kara

O gün kıydın taze genç fidanlara

Sende Diyarbakır zindanlarında

Ölümü bizlere “taktın” Ankara

Vartenikte kıydın Ali Haydar’a

İbo’yu götürdün Diyarbakır’a

Kestin dilim, dilim öldüremedin,

Otuz üç kurşunu “sıktın” Ankara

Maraş’ı boyadın kızıl kanlara

Durdurmadın kıyarlarken canlara

Hamile kadınlar, yaşlı dedeler,

Can verdi elinde “oktun” Ankara

1980 Çorum da sıra

Ölüm mangaları geldiler vura

Bu nasıl devlettir, kendi halkına

Yaşam değil zulüm “döktün” Ankara

Mamak o gün döner iken bozkıra

Erdal Eren’i de çektiler dara

Yaşı bile tutmuyordu be zalim,

İpini elinle “çektin” Ankara

Derken cunta geldi o iktidara

Ağzında salyası, tutmuştu sara

Nasıl izin verdin bunca ölüme

Halkının yanında “yoktun” Ankara

Sokakları yol ettiler tanklara

Saldırdılar özgürlükçü haklara

Darbeci, yasakçı, bu zihniyette

Bulunmaz bir nimet “haktın” Ankara

Astı kesti, kendi koydu mezara

İntihar diyerek attı kenara

Faşist cunta eli kanlı bir kasap

Olup karşımıza “çıktın” Ankara

Yılmaz’ı yol cettin uzak diyara

Sıla özlemi de olmuştu yara

Cellât ölüm fermanını yazarken,

Ölüm gibi sert ve “pektin” Ankara

Gençler devrim için vardı ikrara

Öldürdün onları sen, vura, vura

İnsan haklarını bir hiçe sayıp,

Kanlı zindanlara “soktun” Ankara

Laik devlet dedin, sen soktun zora

Yobazı dönderdin kızgın bir kora

Otuz üç canı da kor bir ateş de

Otel madımakta “yaktın” Ankara

Gıcık oldum ben 12 Martlara

61 – 95 yürekte yara

Orada yaşayan “alevi” diye

Evini başına “yıktın” Ankara

Hep seyirci kaldın bu olanlara

Susurluk’ta toslasan da duvara

Çete, mafya, devlet bir Mercedes’ten,

Çıkınca bir haber “şoktun” Ankara

Yolumu uğrattın sağmalcılara

Küfür ettiğimden yağmacılara

Onlar Ceylan derisinde oturdu,

Bizleri ayağa “diktin” Ankara

Ateş atıp yaktın “Ulucanlara”

Acımadın yanan mahkûm canlara

Devletin içinde çete yaratıp

Halkın ciğerini “söktün” Ankara

İşte böyle senin saygın halklara

Eşit değil, doğu ile Marmara

Şu alevi, şu Kürt diye ayırdın

Nifak tohumları “ektin” Ankara

Her dem sahip çıktın zorbaya zora

Bir fiskede vurdurmadın onlara

Düşün işkencede ölen gençleri,

Elektrik verdin “şoktun” Ankara

Yobazın beyni de geceden kara

Desteğini sundun her dem onlara

İnsanları boğazından kestiler,

Yetmedi birde sen “çaktın” Ankara

Şansını bağladın gelmeyen zara

Kimler geldi geçti bak iktidara

Yobazlar tepene istila etti

Karanlık geceye “aktın” Ankara

Açtılar yasanın göbeğne yara

Karaya dönüyor beyaz manzara

Ölüm sessizliği çökmüş üstüne

Hani ya uyanık “saktın” Ankara

Komünist Ozanı hep attın nara

Adın ezberledin yazdın kenara

Her dönem okumuş aydındır diye

Bizleri zindana “tıktın” Ankara

Komünist Ozan

Dursunoğlu Ali

23.09.2020- Aktoprak

Yorumlar